Het varkentje dat geen worteltjes at
Heb je gehoord van het biggetje dat bang was voor wortelen? Hoe bewegingsloos en vegetarisch een wortel ook mag zijn, het biggetje zag 'm als levensbedreigende vijand. De boer had dit door en om die reden gaf 'ie zijn worteltjes altijd water met een (niet oranje) kleurtje, zodat de worteltjes paars, groen-roze gestreept, grijs, wit of rood met gele driehoekjes werden. Maar op een dag was de boer op vakantie naar het buurdorp en zorgde zijn zusje voor de dieren van de boerderij. Uiteraard had hij haar verteld over het varkentje dat geen (oranje) worteltjes durfde te eten, met daarbij de instructie het beestje de gekleurde worteltjes voor te zetten. Nu was zijn zusje nogal lui en ze had een hekel aan wezens die niet deden zoals de anderen, dus gaf ze het biggetje gewone oranje worteltjes. Och hemeltje, het beestje schreeuwde het uit. Opgesloten in een kleine ren met die enge worteltjes! De boer zei wel dat ze niets doen, maar dat was vast alleen omdat hij erbij was. Als de boer eenmaal wegliep, sloegen de peentjes toe, daar was het van overtuigd, dus kroop het biggetje bibberend in de schaduwrijke hoek. Afijn, de worteltjes lagen er en het zusje van de boer liep mokkend weg. En ja hoor, zodra ze uit het zicht was, begonnen de worteltjes te praten! "Pssst! Pssst!" sisten ze. "Eten varkens echt worteltjes?" vroegen ze bibberend. Het biggetje was in eerste instantie wat sceptisch, dit was immers vast een list, maar toen het na zes minuten nog steeds leefde en na vele bemoedigende woorden van de muis in de hoek, liep het toch naar hen toe en antwoordde: "Wel, de meeste varkens wel, omdat dat moet van de boer, maar ik vind worteltjes eng, dus ik eet ze niet." De worteltjes schrokken zich een hoedje; ze hoopten dat het een fabeltje was waarmee de mieren hen bang probeerden te maken. "Maar als jullie beloven mij niet op te eten, dan mogen jullie hier wel blijven wonen hoor, hier zijn jullie veilig." Zei het varkentje. De worteltjes hielden even intern beraad, waarbij ze steeds om de beurt het varkentje in de gaten hielden, waarop ze besloten te blijven. Vanaf dat moment verbood het varkentje ieder nieuw varken in de ren worteltjes te eten. En zo leefden de varkens en de worteltjes samen nog lang en gelukkig…
